Πέντε σχεδόν  χρόνια μετά τους Ολυμπιακούς Αγώνες Αθήνας, και ενώ δεν έχουμε σαφή εικόνα για το πραγματικό τους κόστος που πλήρωσαν οι Έλληνες πολίτες, φαίνεται πως η αξιοποίηση των ολυμπιακών εγκαταστάσεων θα είναι μια ακόμη χαμένη ευκαιρία για την χώρα μας.

Τώρα πια φαίνεται  πως ενώ το κόστος των  εγκαταστάσεων  αυτών υπήρξε δυσβάσταχτο για τους Έλληνες φορολογούμενους δεν υπήρξε ένα αντίστοιχο σχέδιο και πρόγραμμα για την χρήση τους μετά το πέρας των αγώνων.

Έτσι κατασκευάστηκαν πολλές μόνιμες εγκαταστάσεις, οι οποίες  επιβάρυναν το λεκανοπέδιο της Αττικής με περισσότερο τσιμέντο, ακόμη και για αγωνίσματα που δεν είναι διαδεδομένα στη χώρα μας. Με τον τρόπο αυτό εξυπηρετήθηκαν βέβαια οι κατασκευαστικές εταιρείες,  αλλά οι εγκαταστάσεις μένουν αχρησιμοποίητες και παρουσιάζουν σήμερα φαινόμενα εγκατάλειψης και καταστροφής και επιβαρύνουν το δημόσιο με μεγάλο κόστος συντήρησης.

Όλοι θυμόμαστε τις εξαγγελίες του πρωθυπουργού ότι οι ολυμπιακές εγκαταστάσεις δεν είναι αποκλειστικά οικονομικό κεφάλαιο αλλά πάνω απ’ όλα , κοινωνικό κεφάλαιο και κεφάλαιο πολιτισμού. Παρόλα αυτά για όποιες από τις εγκαταστάσεις αυτές θεωρήθηκαν «φιλέτα» η κυβέρνηση προχώρησε στην «αξιοποίησή» τους εκχωρώντας τες σε ιδιώτες οι οποίοι τις χρησιμοποιούν με τρόπους που ουσιαστικά απαξιώνουν τις ολυμπιακές προδιαγραφές τους.

Και επίσης όλοι θυμόμαστε το Ολυμπιακό Ακίνητο που θα στέγαζε το Υπουργείο Απασχόλησης, το οποίο ενώ ετοιμάστηκε με εξοπλισμό γραφείων, τελικά ήταν ένα από τα ακίνητα που αντάλλαξε το ελληνικό δημόσιο με τη Μονή Βατοπεδίου.

Κατά τη γνώμη μας πρέπει η Ελληνική πολιτεία να χρησιμοποιήσει , όσες  εγκαταστάσεις δεν έχουν ακόμη εκχωρηθεί σε ιδιώτες(με στόχο την επιστροφή τους στο ελληνικό δημόσιο), για αναδιάρθρωση των λειτουργιών του λεκανοπεδίου για την ανάπτυξη του ερασιτεχνικού-μαζικού αθλητισμού. Επίσης πρέπει να γίνει ένας σχεδιασμός ώστε να υπάρξει στο μέλλον και μια ανάπτυξη αθλημάτων λιγότερο διαδεδομένων στη χώρα μας.

Η όποια προσπάθεια πραγματικής αξιοποίησης των ολυμπιακών εγκαταστάσεων θα πρέπει να αποσκοπεί στο να καταστήσει τους πολίτες χρήστες των ολυμπιακών χώρων για την άθληση και ψυχαγωγία τους και όχι να τους αναγκάζει να γίνονται αποκλειστικά και μόνο  πελάτες ιδιωτικών συμφερόντων.

Είμαστε πριν από τους Μεσογειακούς αγώνες του 2013. Τα όποια σκανδαλώδη έχουν γίνει με τα ολυμπιακά ακίνητα δεν πρέπει να επαναληφθούν στις εγκαταστάσεις του Βόλου και της Λάρισας που θα φιλοξενήσουν τους παραπάνω αγώνες, αλλά να λειτουργήσουν στη μεταμεσογειακή εποχή με τα εχέγγυα που προανέφερα.