ΑΡΘΡΟ  ΣΤΟ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ ΤΟΥ ΣΥΡΙΖΑ «ΜΠΛΟΚΟ»

Οι επιπτώσεις της Κοινής Αγροτικής Πολιτικής (ΚΑΠ) στη χώρα μας, ιδιαίτερα με την τελευταία αναθεώρηση του 2003, επί ελληνικής προεδρίας, ενώ είχε παρουσιαστεί ως μία εθνική επιτυχία, τα αποτελέσματά της αποδεικνύουν ότι έχουμε μία ραγδαία πτώση στην αγροτική παραγωγή βασικών προϊόντων στη χώρα μας.

Η αποσύνδεση των ενισχύσεων από την παραγωγή ήταν μια καταστροφική επιλογή που ως αριστερά, ήμασταν αντίθετοι και τελικώς επιβεβαιωθήκαμε. Επίσης υπάρχει άνιση και άδικη κατανομή των ενισχύσεων, αφού το 20% καρπώνεται το 80% των ενισχύσεων του αγροτικό τομέα, στην Ελλάδα.

Η δημοσιοποίηση των ενισχύσεων από τον ΟΠΕΚΕΠΕ που είναι υποχρέωση μας από το κοινοτικό κανονισμό της ΚΑΠ, παρουσιάζεται ως μια απόδειξη διαφάνειας από τη σημερινή κυβέρνηση…

Η κακή διαχείριση με αδιαφάνεια και με αναξιοπιστία, είναι ο λόγος που έχουμε οδηγηθεί από το 1998 μέχρι τώρα να πληρώνουμε περίπου 2 δισεκατομμύρια ευρώ πρόστιμα στην ΕΕ.

Σε ευρωπαϊκό επίπεδο τα αποτελέσματα για το 2009 καταδεικνύουν την κλίμακα των δυσκολιών που αντιμετωπίζουνε οι ευρωπαίοι αγρότες.

Η σημερινή ΚΑΠ, καθώς επίσης και το πλαίσιο του Παγκόσμιου Οργανισμού Εμπορίου (ΠΟΕ) στο οποίο είναι βασισμένη, έχουν αποδειχθεί όχι απλά ανίκανοι να επιλύσουν τα συσσωρευμένα προβλήματα στο κλάδο της αγροτικής παραγωγής αλλά τα έχουν επιδεινώσει.

Ο αριθμός των αγροτικών εκμεταλλεύσεων παρουσίασε μια απότομη πτώση, η ανεργία καλπάζει, πάνω από 1 δις άνθρωποι παγκοσμίως υποφέρουν από πείνα, ο Πλανήτης μας υφίσταται τις επιπτώσεις από την παγκόσμια αύξηση της θερμοκρασίας λόγω του φαινομένου του θερμοκηπίου, η βιοποικιλότητα χάνεται και υπάρχει μια απότομη αύξηση στις δαπάνες των κυρίαρχων τρόπων Παραγωγής και Κατανάλωσης.

Παρ’ όλα αυτά όμως η ΕΕ δεν εμφανίζεται διατεθειμένη να αλλάξει τη νεοφιλελεύθερη παγκοσμιοποιημένη πολιτική της στη γεωργία και στα τρόφιμα.

Οι παραγωγοί και οι καταναλωτές είναι οι κύριοι ηττημένοι, ενώ τα κέρδη της μεταποιητικής βιομηχανίας αγροτικών προϊόντων και των μεγάλων αλυσίδων υπεραγορών  συνεχίζουν να αυξάνονται.

Εάν η ΕΕ δεν λάβει άμεσα μέτρα, η ευρωπαϊκή γεωργία θα απειληθεί με εξαφάνιση και θα βρεθούμε αντιμέτωποι με μια επιπλέον κοινωνική και περιβαλλοντική καταστροφή. Χωρίς αγρότες, ποιος θα παράγει τροφή για τους ανθρώπους;

Η αποτυχία της συνόδου της Κοπεγχάγη δείχνει ότι οι κυβερνήσεις είναι κοντόφθαλμες.

Οι ευρωπαίοι αγρότες, πρέπει να βρούνε περισσότερους συμμάχους στην κοινωνία για να υπερασπιστούνε μια νέα πολιτική γεωργίας των τροφίμων.

Το 2010 θα έπρεπε να είναι μια χρονιά ευρύτερου δημόσιου διαλόγου στην ΕΕ προκειμένου να επαναπροσδιοριστεί η αγροτική και διατροφική πολιτική από το 2013 και μετά, πριν καταρτιστεί ο προϋπολογισμός της ΕΕ για αυτήν την περίοδο, με τρείς  βασικούς άξονες.

-Τη διασφάλιση της πρόσβασης στα τρόφιμα για όλους τους ανθρώπους.

-Την υπεράσπιση της απασχόλησης.

-Την αντιστροφή της παγκόσμιας αύξησης της θερμοκρασίας λόγω του φαινομένου του θερμοκηπίου και τη σωτηρία της βιοποικιλότητας.

Το κόμμα της Ευρωπαϊκής Αριστεράς και τα κόμματα που το απαρτίζουν, έχουν θέσει μια συγκεκριμένη πλατφόρμα, για την ριζική μεταρρύθμιση της κοινής αγροτικής πολιτικής.

Βάση αυτής θα πρέπει να υπάρχει μια δικαιότερη κατανομή των επιδοτήσεων, υπέρ των μικρομεσαίων παραγωγών  και υπέρ των ελλειμματικών αγροτικών προϊόντων, κυρίως των μεσογειακών καθώς και η εφαρμογή της κοινοτικής προτίμησης σε συνδυασμό με τη μεσογειακή δίαιτα.

Θα πρέπει να παλέψουμε για την αύξηση των χρηματοδοτήσεων για αγροτική ανάπτυξη και υποστήριξη της αγροτικής γεωργίας (τοπικά παραδοσιακά προϊόντα, ονομασία προέλευσης, ολοκληρωμένο σύστημα διαχείρισης, βιολογικά) καθώς και για την ανάπτυξη των λιγότερο αναπτυγμένων περιοχών.

Κάλυψη των αναγκών για την αγροτική και περιφερειακή ανάπτυξη καθώς και οποιαδήποτε άλλη πολιτική, ιδιαίτερα κοινωνική.

Θεωρούμε αναγκαία την άμεση αύξηση του προϋπολογισμού της ΕΕ σε ποσοστιαία αναλογία στο ΑΕΠ.

Τα μέτρα στήριξης των αγροτικών νοικοκυριών, δεν πρέπει να έχουν ως βάση τα εκτάρια αλλά τον αριθμό των απασχολούμενων, παροχή ειδικών κινήτρων, εγκατάσταση νέων αγροτών και ενοικίαση της γης από μικρομεσαίους παραγωγούς.

Είναι πολύ σημαντικό να στηρίξουμε τη μικρομεσαία αγροτιά, η οποία τείνει να εξαφανιστεί.

Πρέπει να σταματήσει η τάση συγκέντρωσης της γης και της παραγωγής σε λιγότερα χέρια και να διατηρηθεί η βασική μάζα των αγροτών στην ύπαιθρο.

Η παραμονή ενός σημαντικού αριθμού εργαζομένων στον αγροτικό τομέα δεν είναι φαινόμενο οικονομικής καθυστέρησης, αλλά προστιθέμενης αξίας για την κοινωνία.

Μια ριζοσπαστική μεταρρύθμιση της ΚΑΠ σημαίνει εφαρμογή μιας νέας αγροτικής πολιτικής με στόχο την παραγωγή υγιεινών και ποιοτικών προϊόντων, για τις τοπικές ανάγκες και τη θεμελίωση της αρχής της αυτοδυναμίας των λαών σε τρόφιμα.

Προτεραιότητα, πρέπει να δοθεί στην ανάπτυξη της οικογενειακής γεωργίας και κάλυψη πρώτα των αναγκών της εσωτερικής αγοράς σε τρόφιμα, αντί της παραγωγής με στόχο τις εξαγωγές.

Προστασία του εισοδήματος των παραγωγών με διαμόρφωση των τιμών των προϊόντων σύμφωνα με το κόστος παραγωγής και ένα εύλογο κέρδος ώστε να μπορούν να ζουν αξιοπρεπώς.

Έλεγχος διαφόρων καρτέλ, ολιγοπωλιακών δομών στην επεξεργασία και εμπορία των προϊόντων, εξασφάλιση ισότητας δικαιωμάτων και ευκαιριών μεταξύ ανδρών και γυναικών, καθώς και μια ουσιαστική βελτίωση των εργατοαγροτών και των οικονομικών μεταναστών.

Μείωση του κόστους παραγωγής με βελτίωση υποδομών και έλεγχο τιμών των αγροτικών εφοδίων, ενίσχυση των πιστώσεων με ευνοϊκούς όρους, στήριξη των συλλογικών μορφών οργάνωσης των παραγωγών, ιδιαίτερα, πρωτοβάθμιων  παραγωγικών συνεταιρισμών και ομάδων παραγωγών και κυρίαρχο ρόλο στη μεταποίηση και εμπορία, προστασία φυτοπολλαπλασιαστικού υλικού, έρευνα, πιστοποίηση, παραγωγή και εμπορία.

Εφαρμογή προγραμμάτων ανάπτυξης της βιολογικής γεωργίας και κτηνοτροφίας και απαγόρευση της χρήσης γενετικά τροποποιημένων οργανισμών στην παραγωγή τροφίμων και ζωοτροφών, ενίσχυση των μοχλών στήριξης των απασχολουμένων στη βιολογική γεωργία και το σημαντικό, το διεθνές εμπόριο αγροτικών προϊόντων θα πρέπει να προκύψει από την αρχή της αυτοδυναμίας των λαών σε τρόφιμα, που θα αποτρέψει τις πρακτικές dumping, θα μειώσει τις επιδοτήσεις στις εξαγωγές και θα εξασφαλίσει εισόδημα στους μικρομεσαίους αγρότες τόσο στις ανεπτυγμένες όσο και στις αναπτυσσόμενες οικονομίες.