Δήλωση στην κ. Δημαρέση Βιργινία - δημοσιογράφο του περιοδικού του Δήμου Λαγκαδά -

'Ο ΣΥΡΙΖΑ έχει τοποθετηθεί για το χρόνιο θέμα της μετεγκατάστασης της ΔΕΘ.  Το πρώτο ζητούμενο είναι η απελευθέρωση του υφιστάμενου χώρου στο κέντρο της πόλης, ώστε να γίνει το μητροπολιτικό πάρκο και οι χώροι πρασίνου που έχει τόσο ανάγκη η Θεσσαλονίκη  κρατώντας μόνο τα κτίρια που είναι τελείως απαραίτητα ή έχουν βαρύνουσα σημασία(Παλαί ντε Σπορ). Το δεύτερο ζητούμενο είναι η νέα χωροθέτηση της ΔΕΘ στο νομό. Αυτή τη στιγμή υπερισχύουν οι περιοχές της Σίνδου και του Λαγκαδά. Σε κάθε περίπτωση όπου χωροθετηθεί η ΔΕΘ πρέπει να σεβαστεί το περιβάλλον, να ληφθεί υπόψη η μέχρι σήμερα ανάπτυξη της προτεινόμενης περιοχής, ο πιθανός κορεσμός της από άλλες δραστηριότητες, η διασύνδεση της με συγκοινωνιακούς άξονες και βέβαια οι προοπτικές που υπάρχουν για το μέλλον, της τοπικής κοινωνίας αλλά πολύ περισσότερο της προβολής των επιχειρήσεων της χώρας μας που βάλλονται από την κρίση.'

Άρθρο για το περιοδικό του Βιοτεχνικού Επιμελητηρίου Θεσσαλονίκης

ΝΟΣΤΑΛΓΙΑ: Είναι ίσως η καλύτερη λέξη που εκφράζει τα συναισθήματα του μέσου πολίτη, έχοντας στο μυαλό του τη διοργάνωση της Διεθνούς Εκθέσεως Θεσσαλονίκης. Τότε, που η ΔΕΘ αποτελούσε πραγματικό Γεγονός για τη Θεσσαλονίκη, τον εμπορικό και βιοτεχνικό κόσμο, τους πολίτες που έκαναν μια βόλτα, τα πιτσιρίκια που ανέβαιναν στα παιχνίδια του λούνα-παρκ.

Σήμερα δυστυχώς η ΔΕΘ αποτελεί την πασαρέλα πολιτικάντηδων που τρέχουν να φωτογραφηθούν μαζί με τον πρωθυπουργό, αποτελεί το βήμα για να ακουστούν τα γνωστά χιλιοειπωμένα: για τη Θεσσαλονίκη που αποτελεί κέντρο των Βαλκανίων, για το μετρό που όλο προχωράει και όλο βρίσκει εμπόδια, για την αποφασιστικότητα της κυβέρνησης για την πάταξη όλων των δεινών της χώρας μας… Αν κάποιος παρακολουθούσε διαχρονικά τις εξαγγελίες των εκάστοτε πρωθυπουργών από το βήμα της ΔΕΘ, θα έβγαζε ένα συμπέρασμα: είμαστε στο ίδιο έργο θεατές. Σε ένα έργο, που η ανεργία των νέων –και όχι μόνο- δεν έχει θέση και κυρίως δεν υπάρχει σχέδιο αντιμετώπισης. Σε ένα έργο, που τα προβλήματα του βιοτεχνικού κόσμου, ούτε καν αναφέρονται. Ή όποτε υποκριτικά αναφέρονται, στην ουσία την επομένη της παράστασης, τότε που τα φώτα και η αυλαία πέφτουν, ως δια μαγείας όλα ξεχνιούνται.

Πέντε σχεδόν  χρόνια μετά τους Ολυμπιακούς Αγώνες Αθήνας, και ενώ δεν έχουμε σαφή εικόνα για το πραγματικό τους κόστος που πλήρωσαν οι Έλληνες πολίτες, φαίνεται πως η αξιοποίηση των ολυμπιακών εγκαταστάσεων θα είναι μια ακόμη χαμένη ευκαιρία για την χώρα μας.

Τώρα πια φαίνεται  πως ενώ το κόστος των  εγκαταστάσεων  αυτών υπήρξε δυσβάσταχτο για τους Έλληνες φορολογούμενους δεν υπήρξε ένα αντίστοιχο σχέδιο και πρόγραμμα για την χρήση τους μετά το πέρας των αγώνων.

Έτσι κατασκευάστηκαν πολλές μόνιμες εγκαταστάσεις, οι οποίες  επιβάρυναν το λεκανοπέδιο της Αττικής με περισσότερο τσιμέντο, ακόμη και για αγωνίσματα που δεν είναι διαδεδομένα στη χώρα μας. Με τον τρόπο αυτό εξυπηρετήθηκαν βέβαια οι κατασκευαστικές εταιρείες,  αλλά οι εγκαταστάσεις μένουν αχρησιμοποίητες και παρουσιάζουν σήμερα φαινόμενα εγκατάλειψης και καταστροφής και επιβαρύνουν το δημόσιο με μεγάλο κόστος συντήρησης.

Οι τελευταίες πολιτικές εξελίξεις στη χώρα μας, η καθοριστική στάση του ΣΥΡΙΖΑ σε ό,τι διαδραματίζεται στη Βουλή, στους δρόμους, στα κινήματα, είναι η απάντηση στο ερώτημα γιατί ο ΣΥΡΙΖΑ έχει τόσο μεγάλη ανοδική πορεία!

Ξεκινώντας από τη ΝΔ, αυτό που τη διακρίνει είναι η ξεκάθαρη στάση ενός νεοφιλελεύθερου κόμματος, που εξυπηρετεί  συμφέροντα του μεγάλου ιδιωτικού κεφαλαίου, αδιαφορεί για  οτιδήποτε έχει να κάνει με τις καθολικές αντιδράσεις της κοινωνίας και θέλει να μας πείσει ότι το πολιτικό κόστος που αναλαμβάνει, θα τη δικαιώσει σε βάθος χρόνου. Βεβαίως! Κάνει τομές! Ξεπουλά ότι δημόσιο υπάρχει, από υπηρεσία, οργανισμό, μέχρι δημόσια περιουσία. Μαζί ξεπουλά και τους εργαζόμενους! Τέτοιες τομές βέβαια είχε ξεκινήσει και η τωρινή αξιωματική αντιπολίτευση, όταν ήταν κυβέρνηση. Το ΠΑΣΟΚ ήταν αυτό που άνοιξε το δρόμο για τις ιδιωτικοποιήσεις που και αυτό έπαιξε το ρόλο του στην αδυναμία του να κάνει ουσιαστική αντιπολίτευση.

Η παγκόσμια χρηματοπιστωτική κρίση του καπιταλιστικού συστήματος επιβαρύνει την ήδη δραματική θέση της πλέον αδύνατης κοινωνικής ομάδας της χώρας των αγροτών.

Οι αγρότες έχουν ήδη βγει στους δρόμους και αγωνίζονται για την επιβίωσή τους. Ο ΣΥ.ΡΙΖ.Α.  από την πρώτη στιγμή βρέθηκε στο πλευρό τους.

Η  εφαρμογή των νεοφιλελευθέρων πολιτικών, η γιγάντωση των καρτέλ και εφαρμογή της αναθεωρημένης  ΚΑΠ έχουν φέρει σε απόγνωση τον αγροτικό πληθυσμό, ο οποίος μειώνεται με ταχύτατους ρυθμούς.

Είχε ξεκινήσει μετά από δύο αναβολές η δίκη των δύο ηγούμενων Εφραίμ και Αρσένιου και της δικαστού κ. Ψάλτη στην Ξάνθη, αλλά ξαναδιακόπηκε για τις 15 Μάη, ενώ ο κ. Σανιδάς εμμένει στην άποψη ότι δεν χρειάζεται να επανέλθει ο φάκελος στη βουλή τη στιγμή που ανώτατοι δικαστές θεωρούν αντισυνταγματική την παρέμβαση του προέδρου του Αρείου Πάγου και θέλουν να προσκομισθεί αμελλητί στο ναό της Δημοκρατίας..

Αν θεωρήσουμε ότι η ελληνική δικαιοσύνη θα αποδώσει τα του Καίσαρος το Καίσαρι τι είναι αυτό που ενοχλεί τον κ. Σανιδά να υπάρξει παράλληλος έλεγχος των μεγάλων σκανδάλων για πιθανές ευθύνες υπουργών;

O αγροτικός τομέας βρίσκεται μπροστά σε κρίσιμη καμπή. Την κρισιμότερη ίσως της μεταπολιτευτικής περιόδου. Στα επόμενα χρόνια κρίνεται αν θα υπάρξει ελληνική γεωργία ως παραγωγικός τομέας ή ως υπολειμματικό μέγεθος μιας εγκαταλειμμένης υπαίθρου. Η αναθεώρηση της ΚΑΠ (Κοινή Αγροτική Πολιτική), η διεύρυνση της ΕΕ (Ευρωπαϊκή Ένωση) με νέες χώρες, το πλαίσιο συμφωνίας στον ΠΟΕ (Παγκόσμιο Οργανισμό Εμπορίου) για τα αγροτικά και η πολιτική των Ελληνικών κυβερνήσεων τα τελευταία 20 έτη, έχουν διαμορφώσει ένα πολύ δυσμενές περιβάλλον, που κάνουν σχεδόν αδύνατη την άσκηση αγροτικής δραστηριότητας για την πλειοψηφία των μικρομεσαίων αγροτών.

Η ουσία του αγροτικού προβλήματος δεν βρίσκεται στην εφαρμογή κάποιων ευνοϊκών ρυθμίσεων, στις ευκαιριακές ενισχύσεις και αποζημιώσεις που διεκδίκησαν για πολλοστή φορά οι αγρότες βγαίνοντας στους δρόμους, έστω και αν αυτές είναι απαραίτητες για να «βγει η χρονιά», αλλά σε «αυτό καθ’ αυτό» το μέλλον της ελληνικής γεωργίας και του αγροτικού κόσμου. Τι θα παράγουν, που θα πωλήσουν, σε  ποιες τιμές, με ποια προοπτική επιβίωσης στο άμεσο και απώτερο μέλλον.

Όλα τα προϊόντα φέτος (σιτηρά, ρύζι, καλαμπόκι, λάδι, καπνός, βαμβάκι, σταφύλια-κρασί, πατάτες, κτηνοτροφικά προϊόντα κ.α) αντιμετωπίζουν τρία κοινά και οξύτατα προβλήματα:

α) την απότομη πτώση των τιμών παραγωγού σε συνδυασμό με τη διόγκωση του κόστους παραγωγής,

β) την αδυναμία διάθεσης της παραγωγής παρά τις εξευτελιστικές τιμές,

γ) τα προϊόντα φθάνουν στον καταναλωτή σε υψηλότερες από πέρυσι τιμές.

Γιατί παραμένουν απούλητα τα προϊόντα και κατρακυλούν οι τιμές παραγωγού, την ίδια ώρα που σημειώνουν μεγάλη άνοδο οι τιμές καταναλωτή;

Οι αγρότες, ιδιαίτερα οι μικρομεσαίοι, πληρώνουν τώρα τη συναίνεση των κυβερνήσεών μας στις νεοφιλελεύθερες επιλογές της ΚΑΠ. Έτσι, οι περιορισμοί στην παραγωγή, οι μειώσεις στις επιδοτήσεις και οι αθρόες εισαγωγές ομοειδών και συνήθως κατώτερης ποιότητας προϊόντων, οδηγούν το ένα μετά το άλλο τα προϊόντα, σε βαθιά και μακρόχρονη κρίση.

Το δυσμενές περιβάλλον που διαμορφώθηκε, από τη νέα ΚΑΠ, τους νόμους της αγοράς και τις επιλογές της κυβέρνησης, έχει δραματικές επιπτώσεις στους αγρότες όταν συνδυάζεται:

α) Με την κερδοσκοπική ασυδοσία του εμποροβιομηχανικού κεφαλαίου και την έλλειψη ουσιαστικού ελέγχου (στις τιμές, στις εισαγωγές και στην ποιότητα των προϊόντων και τροφίμων),

β) Με την ανυπαρξία ουσιαστικά, συνεταιριστικών οργανώσεων, που κάτω από άλλες συνθήκες θα μπορούσαν να παρεμβαίνουν σε όλο το κύκλωμα παραγωγής, επεξεργασίας και διάθεσης των προϊόντων, για λογαριασμό και προς όφελος των αγροτών.

Σήμερα είναι απαραίτητη η εφαρμογή μιας αγροτικής πολιτικής που θα προβλέπει :

Εφαρμογή πολιτικής «αυτοδυναμίας» της χώρας σε βασικά τρόφιμα

Έλεγχος εισαγωγών και βελτίωση ισοζυγίου αγροτικών προϊόντων. Το εμπορικό ισοζύγιο αγροτικών προϊόντων εξελίσσεται αρνητικά. Χρειάζεται έλεγχος των εισαγωγών. Παράλληλα χρειάζεται προβολή των ελληνικών προϊόντων στο εξωτερικό, αναζήτηση νέων αγορών κα.

Δραστικός περιορισμός της «ψαλίδας» τιμών παραγωγού-καταναλωτή, έλεγχο της δράσης των μεσαζόντων και των μονοπωλιακών-μονοπωλιακών κυκλωμάτων, ενεργοποίηση συνεταιρισμών στην παραγωγή.

Μείωση κόστους παραγωγής, με έλεγχο στις τιμές των αγροτικών εφοδίων. Ειδικότερα στο ζήτημα των καυσίμων, χρειάζεται μείωση φόρου στο πετρέλαιο κίνησης,

Χρηματοδότηση: Καθιέρωση νέου συστήματος χρηματοδότησης των αγροτικών εκμεταλλεύσεων και ομάδων παραγωγών, ουσιαστικός έλεγχος των δανειοδοτήσεων από την ΑΤΕ που εξυπηρετούν «πελατειακές σχέσεις», κα.

Ασφάλιση αγροτικής παραγωγής: Κρατική χρηματοδότηση ΕΛΓΑ για να καλύπτει 100% κάθε ζημιά σε όλα τα στάδια της παραγωγής καθώς και το ζωικό και φυτικό κεφάλαιο.

Τη Δευτέρα 19 Γενάρη είχαμε τη συζήτηση για τη «Διενέργεια προκαταρκτικής εξέτασης για το σκάνδαλο της Μονής Βατοπεδίου» για δεύτερη φορά (24 Οκτώβρη 2008 ήταν η πρώτη συζήτηση) στη Βουλή και για άλλη μια φορά η κυβέρνηση τράπηκε σε φυγή.

Άδεια τα έδρανα της συμπολίτευσης, γεμάτοι ερωτηματικά αλλά και οργή οι πολίτες για την στάση της Ν.Δ., στην ιδιαίτερα κρίσιμη στιγμή που περνά η χώρα μας λόγω και της συνεχιζόμενης οικονομικής κρίσης.

Η λέξη πρόκληση ωχριά μπροστά σ’ αυτά που έβγαλε στο φως η διακομματική εξεταστική επιτροπή της Βουλής και που υποψιαζόταν όλοι, αλλά που δε θέλησε η κυβέρνηση να εξεταστούν περαιτέρω, διότι αυτό σημαίνει ότι θα βρεθούν στο σκαμνί υπουργοί της.

Το ιστορικό του ιερού σκανδάλου που είχαμε εντοπίσει από το 2003 και κάναμε κοινοβουλευτικές παρεμβάσεις και  συμμετείχαμε σε διαμαρτυρίες κατοίκων που είχαν από νωρίς ξεσηκωθεί, έχει ως εξής:

Στο νομό Ροδόπης και Ξάνθης 27.000 στρέμματα παραλίμνιας έκτασης δόθηκε μετά από την παραίτηση του ελληνικού δημοσίου, στη μονή Βατοπεδίου, βασισμένη σε χρυσόβουλα του 1080 (αρχαιολογικοί τόποι, προστατευόμενες περιοχές, χωράφια ακτημόνων που τους δόθηκαν εδώ και 80 χρόνια για να ζήσουν). Ξεσηκώθηκαν οι κάτοικοι τότε, όπως προέβλεπε και το σχέδιο των συνεργών και έτσι άρχισε το μεγάλο φαγοπότι, αφήνοντας πίσω τους τα αρμυρίκια της Βιστωνίδας!

Ανταλλάξιμες περιοχές φιλέτα στο νομό Θεσσαλονίκης, στους Δήμους Μίκρας (Καρδία 52 οικόπεδα 47 στρεμμάτων εντός οικισμού που τα μισά αυτή τη στιγμή οικοδομούνται νυχθημερόν από εταιρεία που τα αγόρασε, προσκείμενη στη μονή), Θερμαϊκού (Ν. Επιβάτες 5 οικόπεδα), Θέρμης (Ραιδεστός 16 οικόπεδα από τα οποία 2 οικοδομούνται), Πανοράματος (2 οικόπεδα), Ωραιοκάστρου (4 οικόπεδα), Αγίου Αθανασίου (Ν. Αγχίαλος 10 οικόπεδα).

Το Σεπτέμβρη του 2007, ο πρωθυπουργός κ. Καραμανλής ήταν πανευτυχής διότι κατάφερε η Ν.Δ. με μόνο 152 βουλευτές και αυτό λόγω της έλλειψης της απλής αναλογικής, να πάρει για δεύτερη φορά τις εκλογές. Ήταν λαλίστατος κατέθετε προτάσεις, όραμα για μία….άλλη Ελλάδα των πολιτών της, πάντα βέβαια Σεμνά και Ταπεινά!

Ένα χρόνο μετά το Σεπτέμβρη του 2008, ο πρωθυπουργός έχασε τη λαλιά του(όχι λόγω βέβαια της σεμνότητας και ταπεινότητας), δυσκολεύτηκε στις εξαγγελίες στη ΔΕΘ, περιορίστηκε στη μεταφορά του εκθεσιακού χώρου, κάτι τόλμησε για τη βαριά φορολογία του μικρομεσαίου πολίτη και τα τεκμήρια και ξεσήκωσε θύελλα αντιδράσεων, κάλυψε και για μία εβδομάδα τους υπουργούς του, πριν τον εξαναγκασμό των παραιτήσεων πελαγωμένος από τις αποκαλύψεις του ξεπουλήματος του Δημόσιου Πλούτου, είτε αυτό λέγεται σκάνδαλο Μονής Βατοπεδίου, είτε Μονής Τοπλού, είτε οποιασδήποτε άλλης μονής του όρους ή της υπόλοιπης επικράτειας, είτε περιοχή μεσογειακών αγώνων Ν. Μαγνησίας.